ஒரு துளி ஆன்மீகம் ...

அருட்பெருஞ்ஜோதியின் அவதார ஒளி 

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தமிழ் ஆன்மீகப் பெருவெளியில், மனித மனங்களைத் தனது அளப்பரிய கருணையால் கவர்ந்திழுத்த மாபெரும் ஞானப் புரட்சியாளர் திருவருட்பிரகாச வள்ளலார் (ராமலிங்க அடிகளார்).

"எல்லா உயிர்களும் இன்புற்று வாழ்க" என்பதை வெறும் வாய்மொழி முழக்கமாக அன்றி, தமது ஒவ்வொரு மூச்சிலும் வாழ்ந்து காட்டியவர். ஆண்டவனை ஒரு குறிப்பிட்ட உருவத்திலோ, சடங்கிலோ தேடாமல், ஒளிவடிவமான பேரருளாகக் கண்ட வள்ளலார், சாதி, மத, பேதங்களை உடைத்தெறிந்து 'சமரச சுத்த சன்மார்க்கம்' என்னும் உன்னத நெறியை உலகுக்கு அருளினார். பசியோடு இருப்பவனுக்கு இடும் அன்னமே கடவுளுக்குச் செய்யும் ஆகச்சிறந்த காணிக்கை என்பதைச் செயலில் நிலைநாட்டிய உன்னத அவதாரம் அவர்.

அவதாரமும் இளமைப் பருவ ஞானமும் (1823) :

வள்ளலார் 1823-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 5-ஆம் நாள் (சுபானு வருடம் புரட்டாசி 21, ஞாயிற்றுக்கிழமை), கடலூர் மாவட்டம் சிதம்பரம் அருகே உள்ள மருதூர் கிராமத்தில் அவதரித்தார்.

• பெற்றோரும் அவதாரப் பின்னணியும்: சைவ வேளாளர் மரபில் வந்த ராமையா பிள்ளை - சின்னம்மையார் தம்பதியரின் ஐந்தாவது மகவாகப் பிறந்தார். பெற்றோர் இட்ட திருநாமம் ராமலிங்கம். 

• சிதம்பர ரகசிய தரிசனம்: ராமலிங்கருக்கு ஐந்து மாதக் குழந்தையாக இருந்தபோது பெற்றோர் அவரைச் சிதம்பரம் நடராஜர் கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றனர். அங்கே சிதம்பர ரகசியத் திரை விலக்கப்பட்டுத் தீபாராதனை காட்டப்பட்ட விநாடியில், பச்சிளம் பாலகனான ராமலிங்கம் பேரானந்தத்துடன் கை கொட்டிச் சிரித்தார். மனித ஆன்மாவை மறைக்கும் மாயா திரைகள் விலகி இறை ஒளியைக் காணும் பேறு அவருக்கு அக்குழந்தைப் பருவத்திலேயே கிட்டியது. 

• சென்னையில் இளமை & கந்தக்கோட்ட அருள்: தந்தையின் மறைவிற்குப் பின் குடும்பம் சென்னைக்குக் குடிபெயர்ந்தது. அண்ணன் சபாபதி பிள்ளை அவரைப் பள்ளிக்கு அனுப்ப முயன்றார்; ஆனால், உலகக் கல்வியில் மனம் செல்லாத ராமலிங்கம், சென்னை கந்தக்கோட்டம் அருள்மிகு முத்துக்குமாரசுவாமி திருக்கோயிலில் அமர்ந்து உருகி, உருகி முருகப் பெருமானைத் துதித்துப் பாடல்களைப் புனையத் தொடங்கினார்.  

• முருகப்பெருமான் ஊட்டிய அன்னம்: சென்னையில் தமக்கையின் (சுந்தரம்மாள்) மாமியார் வீட்டில் தங்கித் தவம் செய்தபோது, உலகியல் படிப்பு படிக்காததால் அண்ணன் கோபித்துக் கொண்டு உணவிட மறுத்தார். பசியோடு மாடியில் உறங்கிய பாலகன் ராமலிங்கருக்குத் திருத்தணிகை முருகப்பெருமானே அண்ணியாக உருவெடுத்து வந்து சுவையான உணவை ஊட்டினார். 

• கண்ணாடி முன் ஞான தரிசனம்: முறையான இலக்கணக் கல்வி பயிலாமலேயே, தனது அறையில் ஒரு நிலைக்கண்ணாடியை வைத்து, அதன் முன் ஒரு நெய் விளக்கை ஏற்றி, இடைவிடாது தியானித்தார். அப்போது கண்ணாடியின் நடுவே திருத்தணிகை முருகப்பெருமான் அவருக்குப் பிரத்யட்ஷக் காட்சி தந்து சகல ஞானங்களையும் அருளினார். 

சன்மார்க்கத்தின் நான்கு ஒழுக்கங்கள் (The Four Disciplines) :

வள்ளலார் உலக மக்கள் மரணமிலாப் பெருவாழ்வை அடைவதற்காக நான்கு வகை ஒழுக்கங்களை வரையறுத்தார்: 

1. இந்திரிய ஒழுக்கம்: தீய சொற்களைப் பேசாதிருத்தல், பிறர் குறை கேளாதிருத்தல், தீயவற்றைப் பாராதிருத்தல், நாக்கினால் சுவையுள்ள உணவை நாடாது பசிக்கு மட்டும் சாத்வீக உணவை உண்ணுதல், உயிர்களுக்குத் தன் கைகளால் நன்மை மட்டுமே செய்தல்.  

2. கரண ஒழுக்கம்: மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் ஆகிய அந்தக்கரணங்களை உலகியல் ஆசைகளில் செலுத்தாமல், இறைச் சிந்தனையிலும் ஜீவ தயவிலும் நிலைநிறுத்துதல். 

3. ஜீவ ஒழுக்கம்: மனிதர்கள், பறவைகள், விலங்குகள், தாவரங்கள் என எந்த ஓர் உயிரையும் தம்முயிராகக் கருதி, அவற்றுக்கு எவ்விதத் துன்பமும் தராமல் பேதமற்ற அன்பைப் பொழிதல்.  

4. ஆன்ம ஒழுக்கம்: தூணிலும், துரும்பிலும், அண்ட சராசரங்களிலும் உள்ள சகல உயிர்களிலும் உறையும் ஒரே பரமாத்மாவைத் தரிசித்து ஆன்மநேய ஒருமைப்பாட்டில் திளைத்தல். 

வள்ளலாரின் தத்துவங்களின் அடித்தளம் 'ஜீவகாருண்யம்' (உயிர்களிடத்தில் இரக்கம்) மற்றும் 'ஆன்மநேய ஒருமைப்பாடு' (எல்லா உயிர்களையும் தன்னுயிராகக் காணும் உணர்வு) ஆகும்.  

"வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன்; பசியினால் இளைத்தே வீடுதோ றிரந்தும் பசிஅறா தயர்ந்த வெற்றரை கண்டுளம் பதைத்தேன்; நீடிய பிணியால் வருந்துகின் றோர்என் நேருறக் கண்டுளந் துடித்தேன்; ஈடிலா மானிகளாய் ஏழை யாய்நெஞ்சம் இளைத்தவர் தம்மைக் கண்டேயிளைத்தேன்."  

• பசிப்பிணி போக்கல்: பசி என்பது ஒரு மனிதனின் உடலை மட்டுமல்லாது, அவனது ஆன்ம அறிவையும் அழிக்கும் கொடிய நோய். எனவே, ஆன்மீகப் பயிற்சிகளிலேயே மிக முதன்மையானது பசித்த ஏழைகளுக்கு உணவிடுவதுதான் என்று அறுதியிட்டுக் கூறினார். 

• புலைக்கொலை தவிர்த்தல்: எந்தவொரு காரணத்திற்காகவும் ஓர் உயிரைக் கொல்வதோ, அதன் மாமிசத்தைப் புசிப்பதோ அருட்பெருஞ்ஜோதி ஆண்டவரின் கருணைக்கு எதிரான மாபெரும் குற்றம். புலால் உண்பவர்களின் உள்ளத்தில் தயவு பிறக்காது; தயவில்லாத இடத்தில் ஆன்ம அறிவு தங்காது என்று கண்டிப்புடன் உரைத்தார்.  

• சாதி மத பேத மறுப்பு: "சாதி, குலம், கோத்திரம் ஆகியவற்றைப் பேசுவது மடமை. இறைவன் ஒருவனே; அவனது அருள் அனைவருக்கும் பொதுவானது" என்று பிரகடனம் செய்தார்.  

சன்மார்க்க முப்பெரும் நிறுவனங்கள் & அணையா அடுப்பு :

வள்ளலார் தனது கொள்கைகளை உலகளவில் நிலைநாட்ட வடலூரில் மூன்று நிறுவனங்களை உருவாக்கினார். 

1. சமரச சுத்த சன்மார்க்க சத்திய சங்கம் (1865): சாதி, மத பேதமற்ற ஆன்மநேய ஒருமைப்பாட்டைப் பரப்பும் முதன்மை இயக்கம். 

2. சத்திய தருமச்சாலை & அணையா அடுப்பு (1867): 

• 1867-ஆம் ஆண்டு மே 23 அன்று வடலூரில் தொடங்கப்பட்டது. அன்று வள்ளலார் தன் திருக்கரங்களால் ஏற்றி வைத்த அக்னி அடுப்பு, 150 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு கணம் கூட அணையாமல் இன்றும் தொடர்ந்து எரிந்து கொண்டிருக்கிறது. 

• சாதி, மதம், மொழி பார்க்கப்படாமல் பசியோடு வரும் அனைவருக்கும் மூன்று வேளையும் அன்னம் வழங்கப்படுகிறது. 

• 1876-1877 காலகட்டத்தில் தமிழகத்தைப் புரட்டிப் போட்ட கடுமையான 'தாது வருடப் பஞ்சத்தின்' போது பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களின் உயிரைக் காப்பாற்றியது இந்தத் தருமச்சாலையே. 

3. சத்திய ஞான சபை (1872): அருவ அருட்பெருஞ்ஜோதி வழிபாட்டிற்காக எண்கோண வடிவில் அமைக்கப்பட்ட உன்னத தியான சபை.  

(இதனுடன், ஏழை எளிய மாணவர்களுக்குத் தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருத மொழிகளை இலவசமாகக் கற்பிக்க 'சன்மார்க்க போதனாலயம்' என்னும் பாடசாலையையும் நிறுவினார்.) 

சன்மார்க்கக் கொடி: மஞ்சள் - வெள்ளை வண்ணத் தத்துவம் (1873) :

1873-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்று மேட்டுக்குப்பம் ஸித்தி வளாகத்தில் வள்ளலார் முதன்முதலில் சன்மார்க்கக் கொடியை ஏற்றி வைத்தார். 

• கொடியின் அமைப்பு: மேல் பாதி மஞ்சள் (பொன்வண்ணம்), கீழ் பாதி வெண்மை (சுத்த வெளி).  

• தத்துவ ரகசியம்: நமது மனித உடலில் உள்ள நாபிக் கமலத்தின் நிறம் மஞ்சள்; உச்சிப் பகுதியான சஹஸ்ரார சக்கரம் நிறம் வெண்மை. மாயா இருளைக் கடந்து ஆன்மா மேலெழும்பிப் பேரொளியை அடையும் யோக சூட்சுமத்தைக் குறிப்பதே இந்த மஞ்சள்-வெள்ளைக் கொடியாகும்.  

சத்திய ஞான சபை & ஏழு திரைகள் தத்துவம் :

வடலூர் சத்திய ஞான சபையில் உருவச் சிலைகள் கிடையாது. அங்கே ஒரு நிலைக்கண்ணாடியும், அதன் எதிரே சுடர்விட்டு எரியும் நெய்விளக்கும் (ஜோதி) மட்டுமே உண்டு. பரம்பொருளான ஜோதியை மனிதன் தன் அகக்கண்ணால் காண முடியாமல் அவனது அஞ்ஞானம் திரைகளாக மறைக்கிறது. 

தைப்பூச நன்னாளில் இந்த ஏழு திரைகளும் ஒவ்வொன்றாக விலக்கப்பட்டு, உள்ளே சுடர்விட்டு எரியும் ஜோதி தரிசனம் காட்டப்படுகிறது. மனிதன் தன் உள்ளத்தில் உள்ள காமம், குரோதம் முதலான ஏழு திரைகளை விலக்கினால், தன் இதயக் கமலத்திலேயே அருட்பெருஞ்ஜோதியைத் தரிசிக்க முடியும் என்பதே இதன் உட்கருத்து. 

திருவருட்பா & அருட்பெருஞ்ஜோதி மகா மந்திரம் :

வள்ளலார் அருளிய பாடல்களின் தொகுப்பு 'திருவருட்பா' (அருள் சுரக்கும் பாடல்கள்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது ஆறு திருமுறைகளாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. 

• மகா மந்திரம்:
  "அருட்பெருஞ்ஜோதி அருட்பெருஞ்ஜோதி |
  தனிப்பெருங்கருணை அருட்பெருஞ்ஜோதி ||" 

• பொருள்: எல்லையற்ற பெரும் ஒளியாக விளங்குபவனே இறைவா! உவமையற்ற ஒப்பற்ற பெருங்கருணையே அந்த அருட்பெருஞ்ஜோதி ! 

மரணமிலாப் பெருவாழ்வு:

ஸித்தி வளாகத்தில் ஒளியுடம்பு அடைதல் (1874) :

சைவ மற்றும் யோக சாஸ்திரங்களின்படி மனித தேகம் மூன்று படிகளைக் கடக்க வேண்டும்: 

1. சுத்த தேகம்: நோய்களற்ற, காயகல்பம் போன்ற தூய பூத உடல்.

2. பிரணவ தேகம்: ஒளிமயமான, பசி, தாகம், மூப்பு இல்லாத சூட்சும உடல். 

3. ஞான தேகம்: பரம்பொருளின் பேரொளியோடு இரண்டறக் கலக்கும் அழியாத பரம நிலை. 

• சித்தி வளாகத் திருக்காப்பிடல் (30 ஜனவரி 1874) : 

வடலூர் அருகே உள்ள மேட்டுக்குப்பம் 'ஸித்தி வளாக' மாளிகையில், 1874-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 30-ஆம் நாள் (ஸ்ரீமுக வருடம் தை 19, வெள்ளிக்கிழமை நள்ளிரவு) சீடர்களிடம் தனது இறுதி உபதேசத்தை நிகழ்த்தினார். 

"நான் இப்போது இந்த உடம்பில் இருக்கிறேன்; இனி எல்லா உடம்புகளிலும் புகுந்து கொள்வேன். நீங்கள் யாவரும் தீபத்தை ஆண்டவராகப் பாவித்து இடைவிடாது ஆராதியுங்கள்." 

• பிறகு தனது அறைக்குள் சென்று கதவைத் தாழிட்டுக் கொண்டார் (திருக்காப்பிட்டுக் கொண்டார்).  

• தென்னாற்காடு மாவட்ட கெசட்டியர் (British Gazetteer Record):

சந்தேகமடைந்த அப்போதைய பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் (தென்னாற்காடு மாவட்ட ஆட்சியர் ஜே.எச். கார்ஸ்டின் மற்றும் டபிள்யூ. பிரான்சிஸ் ஐ.சி.எஸ்) மே மாதம் அந்த அறையைத் திறந்து பார்த்தது. அங்கே எலும்போ, சாம்பலோ, உடலோ எதுவுமின்றி நறுமணமும் வெற்று இடமும் மட்டுமே காணப்பட்டது!

வள்ளலார் காற்றில் மறைந்து அருட்பெருஞ்ஜோதியோடு கலந்துவிட்டார் என்பதை பிரிட்டிஷ் அரசும் அதிகாரப்பூர்வ கெசட்டியரில் ஆவணப்படுத்தியது. 

முடிவுரை :

சகல உயிர்களையும் பிணைக்கும் ஒரே பாலம் அன்புதான் என்பதை உலகுக்கு நிரூபித்தவர் வள்ளலார். அவர் ஏற்றி வைத்த அணையா அடுப்பு இன்றும் நமது சமுதாயத்தின் பசியைத் துடைத்துக் கொண்டிருக்கிறது; அவர் ஏற்றி வைத்த ஞான தீபம் நமது அறியாமை இருளைப் போக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
வாடிய பயிரைக் கண்டும் இரங்கும் அந்தத் தாய்மை உள்ளத்தை நாமும் நம் அன்றாட வாழ்வில் சிறிதேனும் கடைப்பிடிப்பதே வள்ளலாரின் திருவடிகளுக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான காணிக்கையாகும்.

அன்புத் தாய் ஸ்ரீ மாதா அமிர்தானந்தமயி – திருவாழ்க்கை வரலாறு...

உங்கள் கருத்துக்களை கீழே உள்ள கமெண்ட்ஸ் பகுதியில் பதிவிடுங்கள்...